Wpisy użytkownika Nortus & Potworna spółka z dnia 7 września 2009

Liczba wpisów: 12

nortus
 

Warszewo (do 1945 niem. Warsow)
- osiedle Szczecina położone w dzielnicy Północ. Warszewo jest położone na Wzgórzach Warszewskich na wysokości 110 m. n.p.m. - częściowo na Płasko-wzgórzu Warszewskim, o 85 metrów wyżej niż Śród-mieście. Ludność Warszewa wynosi ok. 8000 mieszkańców (2008 r.). W roku 2005 na Warszewie mieszkało niecałe 5000 ludzi, obecnie 8000. To chyba najszybszy wzrost liczby mieszkańców na jakimś rejonie miasta.
Administracyjnie do Warszewa należą także sąsiednie osiedla: Stoki, Odolany i Podbórz. Północno-wschodnia część Warszewa jest niezabu-dowana jeszcze. W północnej części osiedla - Puszcza Wkrzańska.

Osada powstała w XIII wieku jako owalnica, co można odczytać do dziś z układu ulic Poznańskiej i Szczecińskiej.W 1271 książę Bogusław IV darował Warszewo klasztorowi cysterek. Akt ten został potwierdzony na piśmie z 1276. Nazwa Warszewo wywodzi się od staropolskiego imienia "Warsz" (identycznie jak Warsz "warszawski"). W źródłach najstarsze zapisy[potrzebne źródło]:
1261 - Warsowe 1271 - Warsouu 1335 - Warsow
Nazwa niemiecka Warsow jest formą zgermanizowaną nazwy słowiańskiej (jak tu się ładnie kłania polityka polonizowania wszystkiego co niemieckie).

Warszewo zostało włączone w granice miasta w 1939r
w chwili utworzenia tzw.Wielkiego Miasta Szczecina
Najstarszą częścią osiedla są zabudowania skupione wokół ulic Szczecińskiej, Poznańskiej i Miejskiej. Od końca lat 90. XX wieku osiedle jest rozbudowywane. Na osiedlu miała swoją siedzibę lokalna stacja radiowa – Radio Plama.

Za Niemca Warszewo było wioską turystyczną, tu krzyżowały się główne szlaki turystyki pieszej, rowerowej, konnej i komunikacyjne na Police i Wkryujście. Tu znajdowały się obiekty sportowe: hale, strzelnice, hippiczne, szlaki sportowe, boiska. Dlatego w tym miejscu postawiono po I wojnie światowej pomnik sportowców,którzy zginęli w wojnie a pochodzili z Warszewa i Drzetowa / Grabowa.
Tu były, jak byśmy dziś powiedzieli, ośrodki przygotowań olimpijskich. Wieś żyła głównie z turystyki, tu żył "ojciec" naukowy i duchowy Oskara Kolbe - badacza zwyczajów polskich.
Dzisiejsza Radio Plama to po wojnie zajęte obiekty
gospodarcze przy których postawiono prawie 100 metrowy maszt radiowy służący nie do nadawania Polskiego Radia ale zakłócania, i to skutecznie, Radia Wolna Europa. Skutecznie zagłuszał.
Do dzisiaj w jego pobliżu radio nie odbiera chociaż nie ma już instalacji zagłuszającej a jest nadająca.

Ciekawostką jest, że zarówno w średniowieczu w Warszewie mieszkało 15 (piętnastu) dużych gospodarzy rolnych i nawet w 1939r też było ich tylko 15. I kilka mniejszych gospodarstw. Ale to nie były krowy i żyto tylko zaplecze warzywno-owocowe dla szczecinian.
Krowy pojawiły się dopiero wraz z Polskimi "osad-nikami" po 1945r.
Wioska/ osiedle jest oczywiście zaniedbane, ale ma urocze zakątki. Gdyby je tylko odnowić i nie zalać styropianem niszcząc stare elewacje...
 

nortus
 

Ciekawostką Warszewa jest bocianie gniazdo koło kościoła. Można je cały rok podglądać w necie. To taki Wielki Brat czuwa. Od 50 lat nie było roku, żeby gniazdo było puste. Zawsze tu wraca rodzinka.
 

nortus
 

A tak się rozwija dzisiaj Warszewo. Mniejsze i większe domy, zamknięte osiedla "uczciwych" ludzi.

Na szczęście bloki są 2- góra 3-piętrowe, w miarę dopasowane do otoczenia.
Pokaż wszystkie (2) ›
 

nortus
 

Kierowcy z Samoa przygotowują się do zmiany kierunku w ruchu drogowym z prawostronnego na lewostronny - poinformowało BBC.Zmianę zarządziły władze, by wprowadzić na wyspach ten sam kierunek ruchu, co w innych państwach Oceanii.

Samoa będzie pierwszym od 1970 roku krajem, który wprowadzi taką zmianę.
Przejście z ruchu prawostronnego na lewostronny rozpocznie się o godzinie 18.50 czasu polskiego w poniedziałek. W radiu zostanie wtedy nadany
komunikat nakazujący kierowcą zatrzymanie się i przygotowanie do zmiany. O pełnej godzinie nadana zostanie kolejne instrukcja, aby przejechać na lewą stronę drogi.

Zmianie sprzeciwia się m.in.organizacja Obywatele Przeciwko Zmianie Stron, która twierdzi, że doprowadzi ona do chaosu. Wniesiono też skargę do sądu.-Będzie dochodziło do wypadków samochodowych,
w których będą ginęli ludzie - przekonuje przewod-niczący organizacji Tole'afoa Solomona Toa'iloa.

Sprzeciwiają się zmianie również kierowcy autobusów, którzy przypominają, że drzwi ich pojazdów będą się teraz otwierały po złej stronie i będą wypuszczali pasażerów na środku drogi.

Rząd Samoa podkreśla jednak,że zmiana uniezależni kraj od drogich samochodów importowanych z Ameryki
Ma on też nadzieję, że samoańska emigracja z Australii i Nowej Zelandii, gdzie obowiązuje ruch lewostronny, będzie teraz przysyłała do kraju używane samochody w przystępnej cenie.

Aby zminimalizować zamieszanie spowodowane zmianą kierunku w ruchu drogowym wprowadzono w całym Samoa dwa dni wolne od pracy.


Zasada ruchu lewostronnego pochodzi jeszcze z czasów starożytnych, a - według niektórych, choć niepopartych dokumentami, przekazów -w nowożytnej
Europie została uregulowana prawem jeszcze w średniowieczu przez papieża Bonifacego VIII, który w roku 1300 zarządził, że pielgrzymi mają poruszać się po lewej stronie drogi. Niezależnie jednak od tego,czy,kiedy i przez kogo wprowadzona,
zasada ta jest konsekwencją faktu, iż tak piesi, jak i konni podróżni, posługujący się w walce bronią trzymaną (w zdecydowanej większości) w prawej ręce, mogli szybciej uniknąć niespodziewa-nego ataku ze strony zbliżającej się z przeciwka osoby, znajdując się po lewej stronie drogi. W Japonii zasada ruchu lewostronnego została wprowadzona dekretem cesarskim na początku XVII wieku i wynikała z faktu, że pomiędzy samurajami
poruszającymi się wąskimi uliczkami miast japońskich często dochodziło do zwad na tle "kto komu ma ustąpić", zwłaszcza jeśli zaczepili się bronią noszoną u lewego boku.
  • awatar Nortus & Potworna spółka: @MissMac: ale kiedyś wszędzie był lewostronny. sprawdź następny mój wpis. to po co było go zmieniać na prawostronny, przez głupich Francuzów.
Pokaż wszystkie (1) ›
 

nortus
 

Ruch lewostronny - zasada ruchu drogowego, nakazu-jąca pojazdom poruszanie się w pobliżu lewej kra-wędzi jezdni; niekiedy także rozszerzana o zasadę obowiązująca na kolejowych lub tramwajowych liniach dwutorowych,nakazującą jazdę lewym torem.

Zasada ruchu lewostronnego obowiązuje dziś w mniejszości krajów świata: w Wielkiej Brytanii oraz w krajach niegdyś od Wielkiej Brytanii zależ-nych lub będących jej byłymi koloniami, w tym m.in. - w Europie - w Irlandii, na Cyprze i Malcie,a także w Australii,Nowej Zelandii,Indiach,
Pakistanie, Sri Lance, Bangladeszu, Papui-Nowej Gwinei,Brunei,Hongkongu, RPA i innych postbrytyjs-kich koloniach Afryki (Lesotho,Botswanie, Kenii, Tanzanii, Ugandzie, Zambii, Zimbabwe), jak również w Japonii, Indonezji, Tajlandii, Makau, na Malediwach,Mauritiusie,Jamajce,Dominice, w Gujanie i Surinamie.Jednym z wyjątków zasad wyni-kających z"brytyjskości" jest zależna od Wielkiej Brytanii enklawa Gibraltar,gdzie od 1929 obowią-zuje ruch prawostronny tak, jak w sąsiedniej Hiszpanii i całej kontynentalnej Europie.

Zasada ruchu lewostronnego pochodzi jeszcze z czasów starożytnych, a -według niektórych, choć niepopartych dokumentami, przekazów - w nowożytnej
Europie została uregulowana prawem jeszcze w śred-niowieczu przez papieża Bonifacego VIII, który w roku 1300 zarządził, że pielgrzymi mają poruszać
się po lewej stronie drogi. Niezależnie jednak od tego, czy, kiedy i przez kogo wprowadzona, zasada ta jest konsekwencją faktu, iż tak piesi, jak i
konni podróżni, posługujący się w walce bronią trzymaną (w zdecydowanej większości) w prawej ręce, mogli szybciej uniknąć niespodziewanego ataku ze strony zbliżającej się z przeciwka osoby, znajdując się po lewej stronie drogi. W Japonii zasada ruchu lewostronnego została wprowa-dzona dekretem cesarskim na początku XVII wieku i wynikała z faktu,że pomiędzy samurajami porusza-jącymi się wąskimi uliczkami miast japońskich często dochodziło do zwad na tle "kto komu ma ustąpić", zwłaszcza jeśli zaczepili się bronią
noszoną u lewego boku.

W Europie odejście od ruchu lewostronnego na rzecz prawostronnego zawdzięcza się Francuzom, przy czym liczni są zwolennicy poglądu, przypisu-jącego to Napoleonowi, który m.in. w ten sposób miał wywoływać zamęt w oddziałach wojskowych swoich przeciwników, przygotowanych do ewentu-alnych bojów spotkaniowych z żołnierzami porusza-jącymi się (jak wszyscy do tej pory) lewą stroną. Inni wiążą tę zmianę z rzekomą leworęcznością cesarza, a jeszcze inni - ze swoistym buntem wobec papieskich zarządzeń Bonifacego VIII. Są też
jednak przesłanki, przemawiające za tym, że nastąpiło to we Francji nieco wcześniej.

Ruch lewostronny obowiązywał w Austro-Węgrzech aż do ich rozpadu, a w powstałych w wyniku państwach-Austrii, Czechosłowacji i na Węgrzech-obowiązywał aż do 1938/39, kiedy III Rzesza ujednoliciła zasady ruchu drogowego na ruch prawostronny we wszystkich zaanektowanych lub uzależnionych od siebie krajach. Do dzisiaj ruch lewostronny obowiązuje w Austrii w ruchu kolejowym (m.in. wiedeńska kolej miejska - S-Bahn). Na ziemiach polskich w zaborze austriackim także obowiązywał ruch lewostronny (odwrotnie niż w pozostałych dwóch), zastąpiony prawostronnym po odrodzeniu
się państwa polskiego w 1918 (tramwaje w Krakowie
- dopiero w 1925). W Kanadzie ujednolicono zasady odchodząc od lewostronności w anglojęzycznych
terytoriach w latach 20. XX wieku (niebędąca wcześniej częścią Kanady Nowa Fundlandia w 1947), w Chinach ruch ujednolicono na prawostronny w1946 (dziś wyjątek stanowi w Chinach tylko Hongkong i Makau, choć przez krótki czas z przyczyn politycz-nych w okresie "rewolucji kulturalnej"wprowadzono w całych Chinach ruch lewostronny), Szwecja odeszła od ruchu lewostronnego obowiązującego tam od 1734 (wcześniej, od 1718 obowiązywała tam
prawostronność) dopiero 3 września 1967 ("dagen H"), dostosowując się do zasad obowiązujących w sąsiednich krajach skandynawskich, Islandia 26 maja 1968, Birma - w 1970, a Nigeria - jeszcze kilka lat później.Szacuje się,że ok. 1/3 ludności świata mieszka w krajach, gdzie obowiązuje ruch
lewostronny, i że ponad 1/4 pojazdów na świecie porusza się po lewej stronie drogi.

7 września 2009 Samoa dokonały konwersji w odwrotnym kierunku, wprowadzając ruch lewostronny w miejsce prawostronnego. Motywowano to faktem, iż ruch lewostronny obowiązuje w położonych relatywnie blisko znacznie bogatszych państwach: Australii, Nowej Zelandii i Japonii. Zmiana ma umożliwić import używanych samochodów z tych krajów, co z kolei ma zwiększyć dostępność
transportu samochodowego dla zwykłych mieszkańców.

W europejskich krajach, w których obowiązuje ruch lewostronny, wbrew nasuwającej się analogii, zasada pierwszeństwa na skrzyżowaniach wcale nie
jest odwrotna, niż w krajach z ruchem prawostron-nym. Tam także obowiązuje reguła pierwszeństwa z prawej strony. Inaczej jednak jest w Japonii[2].

Wyprzedzanie natomiast zasadniczo odbywa się (inaczej niż przy ruchu prawostronnym) po prawej stronie pojazdu wyprzedzanego, a ronda objeżdża się w kierunku zgodnym z obrotem wskazówek zegara
Odmienna jest także konstrukcja samochodów: miejsce kierowcy w samochodach przeznaczonych do
ruchu lewostronnego znajduje się po prawej stronie
pojazdu, bliżej osi jezdni.

Na kolei ruch lewostronny obowiązuje także w niektórych spośród tych krajów,w których na drogach obowiązuje prawostronność, np. we Francji (z wyjątkiem Alzacji i zachodniej części Lotaryngii), Włoszech, w Szwajcarii, Szwecji,
Danii, Belgii i Portugalii. W ruchu statków wodnych natomiast, niezależnie od kraju, wszędzie obowiązuje ruch prawostronny.

Wprowadzenie ruchu prawostronnego w Czechosłowacji

W Umowie Paryskiej w 1926r. państwa sygnatariusze zobowiązały się do wprowadzenia w dogodnym czasie ruchu prawostronnego. W roku 1931 Czechosłowacja obiecała, że przejdzie na ruch prawostronny w ciągu pięciu lat. Jednak dopiero w roku 1938 zdecydowano się na wprowadzanie zmiany od 1
maja 1939.
Okupacja części państwa od 15 marca 1939 przez Niemcy przyspieszyła przejście na ruch prawostron-ny - rozkazem głównego zwierzchnika armii von
Brauchitscha wprowadzono 17 kwietnia 1939 ruch prawostronny w Protektoracie Czech i Moraw, w Pradze zaś od godziny 3 nad ranem 26 kwietnia. W Ostrawie ruch prawostronny został wprowadzony pierwszego dnia okupacji niemieckiej.
Na Słowacji ruch prawostronny wprowadzano w latach 1939-1941.

Ciekawostką jest linia tramwajowa Lidové sady - Horní Hanychov w Libercu(pierwsza linia w mieście)
której krótkie odcinki dwutorowe (od dworca do
rzeki nad Nysą) były, z powodu dochodzących linii jednokierunkowych, od początku (25 sierpnia 1897) prawostronne.

Dagen H

Dagen H, czyli "Dzień H", to dzień, w którym w Szwecji zmieniono organizację ruchu drogowego z lewostronnego na prawostronny - była to niedziela 3 września 1967, dokładnie o godzinie 5:00 rano. Litera H to skrót szwedzkiego wyrazu Högertrafik, który oznacza właśnie "ruch prawostronny".

Decyzja o zmianie organizacji ruchu drogowego została podjęta przez szwedzki parlament w 1963. Była ona jednak bardzo niepopularna wśród samych
mieszkańców. W referendum przeprowadzonym w 1955, zdecydowana większość (85%) opowiedziało się przeciw takiej zmianie. By przekonać Szwedów,
parlament prowadził przy pomocy psychologów specjalny program edukacyjny,który trwał 4 lata.

Parlament podjął taką decyzję z dwóch ważnych powodów:
a.. u wszystkich sąsiadów Szwecji obowiązywał ruch prawostronny,
b.. większość Szwedów posiadała samochody importo-wane, nie dostosowane do ruchu lewostronnego, tzn. z kierownicą po lewej stronie,co doprowadzało
wielokrotnie do czołowych kolizji podczas wyprze-dzania, gdyż możliwość sprawdzenia, czy z przodu nie nadjeżdża żaden pojazd była w tym przypadku
mocno ograniczona.

Przygotowania i przebieg
Jednocześnie wszystkie służby rozpoczęły przygoto-wania do tej skomplikowanej operacji. Na każdym skrzyżowaniu zamontowano dodatkową sygnalizację świetlną oraz odpowiednie znaki drogowe, które do Dagen H owinięte były czarnym materiałem. Na drogach wymalowano także nowe linie w kolorze białym, które przykryte zostały czarną taśmą. Do Dagen H używano linii w kolorze żółtym. W dniu, w którym nastąpiła zmiana organizacji ruchu, o odpo-wiedniej godzinie w całym kraju odsłonięto nowe znaki drogowe, zasłaniając jednocześnie stare,
które zostały później zlikwidowane. Poza skrzyżo-waniami duży problem stanowiły ulice jednokierun-kowe, których układ musiał się zmienić wraz ze
zmianą organizacji ruchu. Musiano dokonać też pewnych zmian w organizacji komunikacji zbiorowej-zakupiono około 1.000 autobusów z drzwiami po prawej stronie.Ponadto 8.000 starych autobusów dostosowano do ruchu prawostronnego poprzez wmontowanie drzwi z prawej strony. Pewnych
modyfikacji musiano także dokonać we wszystkich prywatnych samochodach, nawet w tych, które miały już kierownice z lewej strony. Chodziło tu głównie
o ustawienie przednich świateł tak, by po zmianie kierunku ruchu nie oślepiały nadjeżdżających z przodu kierowców.

Na Dagen H wybrano nieprzypadkowo wczesne godziny poranne weekendu, ponieważ wówczas ruch drogowy jest najmniejszy. Dodatkowo wprowadzono zakaz ruchu na drogach między godziną 1:00 a 6:00 rano, poza niezbędnymi w tym czasie przemieszczeniami. W stolicy kraju, Sztokholmie, ograniczenia w poru-szaniu się były jeszcze większe,ponieważ ekipy drogowców musiały poprawić więcej skrzyżowań. Ograniczenia ruchu w stolicy dotyczyły okresu od 10:00 w sobotę do 15:00 w niedzielę. Samochody, które znalazły się wówczas na drogach,musiały podporządkować się specjalnym regułom. O godzinie 4:50 w niedzielę musiały zatrzymać się i w ciągu 10 minut zmienić pas ruchu. O godzinie 5:00
mogły ruszyć, ale już zgodnie z nowymi zasadami.

Ostatecznie zmiana ruchu z lewostronnego na prawostronny została zakończona powodzeniem. W poniedziałek po Dagen H zanotowano jedynie 125 wypadków samochodowych, czyli mniej niż zwykle w ten dzień tygodnia (dotychczas było to 130 do 198 wypadków). Nie zanotowano żadnego śmiertelnego wypadku, który mógłby być spowodowany tą zmianą. Wydaje się jednak, że wielu starszych kierowców raczej zrezygnowało w ogóle z prowadzenia samo-chodu, gdyż uznało, że nie poradzą sobie z nowymi zasadami ruchu.

Można powiedzieć, że Szwedzi mają już pewną tradycję we wprowadzaniu tego typu zmian. W 1712 dodali dzień 30 lutego, by zsynchronizować kalendarz szwedzki z obowiązującym w większości świata kalendarzem juliańskim.

Przykład Szwecji zastosowany w Islandii.
Udana akcja zmiany ruchu w Szwecji zachęciła Islandię do przeprowadzenia podobnej operacji. Dokonano jej również w niedzielę rano -o godzinie 6, 26 maja 1968. Także tutaj akcja została prze-prowadzona bez większych problemów,poza jedynie chłopcem-rowerzystą, który złamał nogę. Poza tym wiele autobusów utknęło w korkach.
  • awatar Miss Piggy: i co to komu przeszkadzało? ;/
  • awatar krzyslav: spedzilem lacznie ponad dwa lata w wielkiej brytanii, jezdzilem tam autami kontynetalnymi i tubylczymi, wielokroc pytano mnie jak to jest jezdzic po lewj stronie i dopracowalem sie wlasnej na to odpowiedzi - albo sie umie jezdzic albo nie i nie ma znaczenia po ktorej stronie, rutyna (przyzwyczajenia) sa jedna z najgrozniejszych przyczyn wypadkow a nie ruch lewo- czy prawostronny
  • awatar Nortus & Potworna spółka: @krzyslav: właśnie, to przyzwyczajenie jest najgorsze. pozdr
Pokaż wszystkie (3) ›
 

nortus
 
  • awatar Stixi: Jak przyjade znow do Szczecina z checia pobiegne ja zwiedzic,bo jest naprawde wspaniala! Pozdrawiamy a Stixi przesyla Xylii slodkie miauuuuu!
  • awatar Martuśśś: Dziękuje bardzo:) Bardzo ciekawe wnętrze;)
  • awatar antybohaterka: Ciekawe jak sie mieszka w takich wnętrzach?:D
Pokaż wszystkie (16) ›
 

nortus
 
... okręty. A wkrótce samochody i motory bo samoloty to już na emeryturę się wybierają :d


Świnoujście: ORP Toruń jest pełnoletni. 18 lat temu na okręcie podniesiono banderę


18 rocznicę podniesienia bandery na okręcie świętowano w porcie wojennym.
Zgodnie z marynarską tradycję,rocznica pierwszego podniesienia bandery, to najważniejszy dzień w roku dla okrętu i jego załogi.


Od przedstawicieli władz miasta Toruń marynarze dostali symboliczny dowód osobisty okrętu i księgę pamiątkową.

- A oprócz tego duży zapas słynnych toruńskich pierników - dodaje chor. mar. Piotr Płuciennik.


ORP Toruń wchodzi w skład 2.Dywizjonu Okrętów Transportowo-Minowych 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Zbudowany został w Stoczni Północnej w Gdańsku.
Jest przeznaczony do załadunku z nieuzbrojonego brzegu, transportu morzem i wysadzenia sprzętu i żołnierzy.
 

nortus
 
Szczecin: Pionier obchodzi jubileusz. *Ma już ponad sto lat. To najstarsze kino na świecie!*


Takiego kina nie ma nikt. Przetrwało dwie wojny światowe, zmianę państwa, ustroju i kilku właścicieli. O zmianach nazwy nie wspominając. Dzisiaj szczeciński Pionier jest najstarszym nieprzerwanie działającym kinem na świecie.

Nikt na świecie nie działa dłużej niż my - mówi Jerzy Miśkiewicz, współwłaściciel kina. Potwierdza to certyfikat wydany przez Księgę Rekordów Guinessa. A z prawej: tak w latach 20-tych ubiegłego stulecia wyglądał róg ówczesnej Falkenwalderstrasse (dzisiejsza al. Wojska Polskiego). W drugiej kamienicy od lewej do dziś mieści się kino "Pionier".

Tak naprawdę Pionierowi setka stuknęła już dwa lata temu. Początki kina sięgają bowiem 1907roku. Jak to więc możliwe, że ten jubilat będzie
świętował w końcu września dopiero stulecie?

- Wszystko przez moje lenistwo - przyznaje Jerzy Miśkiewicz, współwłaściciel "Pioniera". - Kiedyś dowiedziałem się,że najstarsze działające nie-przerwanie kino na świecie otwarte zostało w 1910 roku w Londynie. Gdy więc znalazłem informację o tym, że nasze kino powstało o rok wcześniej, nie
szukałem już dalej, tylko zgłosiłem "Pioniera" do Księgi Rekordów Guinessa.

To, że szczecińskie kino jest w rzeczywistości dwa lata starsze, wyszło na jaw już po oficjalnym potwierdzeniu rekordu Guinessa. Właściciele kina nie zmieniali już jednak nazwy, która brzmi
"Pionier 1909".Odkrycie,że filmy były wyświetlane w kamienicy przy al. Wojska Polskiego już w 1907 roku nie poszło jednak na marne.

Jednak najstarsze

Jakiś czas temu pojawiły się bowiem informacje o możliwości odebrania tytułu najstarszego nieprzer-wanie działającego kina na świecie przez Duńczyków
Szczeciński Pionier nie dość jednak, że okazał się starszy niż pierwotnie zakładano, to jeszcze kino z Danii miało kilka lat przerwy w swojej
działalności.Od tego czasu nikt nie ma wątpliwoś-ci, której placówce należy się tytuł z Księgi Rekordów Guinessa.

Pierwszym właścicielem kina w kamienicy przy ówczesnej Falkenwalderstrasse (dzisiaj al. Wojska Polskiego) był Albert Pietzke. Nosiło ono nie-zwykle szumną nazwę "Welt Theater". Chętnych do oglądania dzieł najmłodszej ze sztuk nie brakowało
Kino cieszyło się ogromnym powodzeniem wśród star-szych i młodszych.Była to jednak rozrywka uznawa-na początkowo za mało poważną,a wręcz szkodliwą

Groźne dla młodzieży W jednej z publikacji
"wychowawczych" z 1912r wizytom w kinie poświęcono
osobny rozdział: "Kinoteatry rozprzestrzeniły się
ostatnio nie tylko w dużych miastach, ale i w małych miejscowościach, zyskując ogromne zainte-resowanie młodzieży. Niestety,zbyt długie prze-siadywanie młodych ludzi w nieodpowiednich pomieszczeniach jest niekorzystne dla ciała i ducha. Szczególnie niebezpieczne są prezentacje
filmowe, w których zatraca się wyczucie co do dobra i zła, przyzwoitości i podłości. Należy temu przeciwdziałać. Właściciel kinoteatru może bez zastrzeżeń przyjmować młodych widzów, jeżeli urządza projekcje oświatowe lub takie, które nie stoją w sprzeczności z celami szkoły".

Z tego zapewne powodu nie brakowało przeciwników X Muzy.W archiwach zachowały się zapiski świadczą-ce o skargach, które wpływały na działalność
kina. Ich efektem były niezapowiedziane kontrole policji czy straży pożarnej. W drugim dziesięcio-leciu XX wieku podobnych kin w Szczecinie było
wiele. Wyrastały jak grzyby po deszczu.

Filmy były pokazywane też na bazarach, w kawiar-niach czy lunaparkach.
Ogromna popularność projekcji powodowała, że organizatorzy takich pokazów zarabiali na tym krocie. Wystarczyło, że mieli projektor. Filmy sprowadzało się zaś z Berlina.

Szczecin kochał kino

Ówczesnym szczecinianom coraz bardziej dawał się we znaki brak dużego, nowoczesnego kina. W 1913r na łamach czasopisma Volks Bote dyskutowano o
konieczności budowy w mieście kina z przestronną salą. Rok później powstała Urania (u zbiegu dzi-siejszych ulic Zygmunta Starego i Starzyńskiego)
W 1929 roku szczecinianie doczekali się zaś niezwykle nowoczesnego kompleksu Ufa Palast. Powstał on w budynku, w którym do niedawna mieściła się Galeria Centrum. Sala kinowa mogła pomieścić nawet 1250 osób. Ufa Palast została
uznana za nowy symbol Szczecina.

Przy takiej konkurencji małe kina straciły na ważności. O ogromnej popularności X Muzy świadczą liczby.W latach 30-tych ubiegłego wieku w Szcze-cinie istniało około 30 kin. Gazety z tamtego czasu podają, że w ciągu roku odwiedzało je nawet 3 miliony osób!

Seanse na urodziny Stalina

Z biegiem lat zmienił się repertuar. Początkowo prym wiodła rozrywka jarmarczna, później przyszła pora na kino artystyczne.Szczecinianie oglądali też monumentalne dzieła włoskie: "Quo Vadis" czy "Cabria". Za czasów III Rzeszy wyświetlano filmy nasycone treściami nazistowskimi. Z kolei po drugiej wojnie światowej w kinach masowo pokazywano filmy radzieckie.

Janina Kosman, w swojej publikacji zatytułowanej
"Quo Vadis, Żyd Suess, Świniarka i pastuch... W Szczecińskim starym kinie 1910-1952" pisze: "W
pierwszych latach powojennych trwał na ekranach szczecińskich kin swoisty festiwal filmów radziec-kich. Wyświetlono "Czapajewa" braci Wasiliewów.
"Czapajew" zrealizowany w latach trzydziestych, był jednym ze szczytowych osiągnięć realizmu socjalistycznego. (...) W listopadzie, "miesiącu
pogłębiania przyjaźni polsko-radzieckiej", prasa informowała, że wszystkie prawie kina wyświetlają wyłącznie filmy radzieckie."

Specjalne programy w kinach przygotowano także w 1949 roku na 70-rocznicę urodzin Józefa Stalina. Szczecinianie mogli z tej okazji obejrzeć m.in.:
"Bitwę o Stalingrad", "Pojedynek", "Bogatą narzeczoną". W kinie Colosseum zorganizowano po jednym z seansów akademię poświęconą urodzinom
"wielkiego wodza".

Podobny repertuar dominował w tamtych latach w dzisiejszym Pionierze, który po wojnie zmienił nazwę na kino Odra. Między 24 a 30 stycznia 1949 roku wyświetlano poza "Kroniką bieżącą", filmy poglądowe pod tytułem "Pszenica hybryda" oraz
"Sztuczne rozmnażanie ryb".

Kolejna zmiana nazwy, tym razem na "Pionier" miała miejsce 17 grudnia 1950 roku. Nowe życie Pioniera Do początku lat 90-tych kinu przy al. Wojska Polskiego wiodło się całkiem dobrze. Najgorsze nastało po zmianie ustroju.Dawno niere-montowane wnętrza,wysłużone fotele,słabej jakości dźwięk i obraz sprawiły, że do Pioniera przycho-dziło coraz mniej osób. Ratunkiem mogła być tylko szybka prywatyzacja kina.

W 1999r  lokal kupili Jerzy Miśkiewicz i Wacław Szewczyk. Nowi właściciele na przełomie 2002/2003 roku dokonali największej w historii kina przebud-owy. Liczba miejsc została zmniejszona o 20 - do 80 foteli.
Wymieniono ekran i sprzęt nagłaśniający, kino zyskało przeszkloną fasadę.
Strzałem w dziesiątkę okazało się urządzenie w piwnicy tzw. Kiniarni, czyli sali, w której filmy wyświetlane są za pomocą terkoczącego projektora, a widzowie siedzą przy stolikach, popijając wino czy sok. Uroku Kiniarni dodaje też pianino z 1898 roku, wyprodukowane w Szczecinie.

Pionier to dziś (poza działającym w Zamku) jedyne kino, które oparło się konkurencji multipleksów.

Jaka jest recepta na sukces małego kina?

- Receptą jest repertuar inny od tego, który pokazują multipleksy -twierdzi Jerzy Miśkiewicz. - Jesteśmy członkiem ekskluzywnego związku Europa Cinemas, który obliguje nas do prezentowania filmów przede wszystkim europejskich. W multi-pleksach króluje zaś kino amerykańskie. Widzowie nie znajdą też u nas popcornu i tej całej komercji, która panuje w kinach wielosalowych.

Ambitny repertuar doceniają widzowie. Pionier ma mnóstwo stałych widzów. Jak twierdzą właściciele kina, niektórzy z nich przychodzą na film nawet kilka razy w tygodniu. O sympatii widzów świadczą wpisy w różnych językach w pamiątkowej księdze. Oto jeden z nich: "Kino to mój bzik. A już szczególnie kino Pionier. Przychodziłam tu na moje pierwsze randki. Kiedy to było?
Dawno, w 1949 roku".  (za gs24)
---
Gratulacje. Ale wiecej co, wstyd powiedzieć ale w Pionierze byłem kiedyś tylko jeden raz. Może czas odwiedzić go znowu i wypić kawkę oglądając film?
  • awatar KALIPSO: Witaj lubie chodzić do Pioniera na dół do KINIARNI jest tam fajna atmosfera stoliki i projektor na barku ,a filmy sa dobre bo takie ambitne ..pozdrawiam cieplutko ..:)
  • awatar Expresja: "W starym kinie nikt już dzisiaj nie gra na pianinie..." Lubisz nieme filmy? Bo ja uwielbiałam kiedyś, kiedy były często w tv :P Co do imienia - Nie dziwota, że w podstawówce zwano mnie "nimfą leśną" :D :D :D
  • awatar Nortus & Potworna spółka: @Expresja: ciekawe dlaczego? (mówię o przezwisku szkolnym).
Pokaż wszystkie (7) ›
 

nortus
 

Oglądam Liska w TV i jak widzę te klapki na oczach Kurskiego to ręce opadają.

D o b r a n o c
  • awatar badyl.: Dobranoc... :*
  • awatar Expresja: zapasy to mi się kojarzą... nie ważne ;D Dobrej nocki, mruczanej do uszka kołysanki, Kociaku i Kociczko :*
  • awatar Nortus & Potworna spółka: @Expresja: mrrrrrrrrrrrrr miauuuuu :* kolorowych snów
Pokaż wszystkie (15) ›
 

nortus
 

No i właśnie wyrwało się Kurskiemu o co im chodzi:
nie o uczciwość tylko o pieniądze, o odszkodowanie

I tylko o to im chodzi.

I Rosja to wie i m.in. dlatego się nie zgodzi.

Pomijając politykę oni myślą głową a nie kaczą główką pustą ...
  • awatar tannat: ja przestaje juz nawet sledzic te paranoidalne wypowiedzi, fanatyczny, bezmyslny ciemnogrod...niesmak jaki to wszystko we mnie budzi sprawia, ze przestaje zyczliwie reagowac na ludzi...czasem mam ochote wystapic o status bezpanstwowca!
  • awatar madleine: we mnie nasi cudowni przedstawiciele narodu to już nie niesmak a agresję wywołują!
  • awatar Nortus & Potworna spółka: obowiązuje zasada: nie ważne co byle o nas mówili. a że szkodzą swojemu krajowi. przykre to ale my zawsze wszystko rozpierd.... co wywalczymy. Zgoda buduje, niezgoda rujnuje - chyba zapomnieli. Nie można zapominać historii ale nie ciągle żyć tylko nienawiścią do innych, chyba że ma się same kompleksy
Pokaż wszystkie (11) ›
 

nortus
 

Zapomniałem wcześniej podać informacje o willi:


kalendarium

a.. 1888 - rozpoczęcie budowy willi Augusta Lentza, współwłaściciela Szczecińskiej Fabryki Wyrobów Szamotowych, według projektu Maxa Drechslera

b.. 1889 - ukończenie budowy willi

c.. 1895 - śmierć Augusta Lentza

d.. 1899 - właścicielami willi zostają córka Augusta Lentza Margarete Tegeder  i jej mąż, zamieszkali w Berlinie

e.. 1899 - Tegederowie sprzedają willę szczecińskiemu kupcowi Romanusowi Conradowi

f.. 1906 - Tederowie ponownie właścicielami willi Augusta Lentza

g.. 1911 - Tegederowie ponownie sprzedają willę, nabywcą jest szczeciński kupiec zbożowy i kolekcjoner sztuki Wilhelm Döring; w willi umieszczona zostaje kolekcja sztuki Friedy i Wilhelma Döringów

h.. 1912 - Döringowie przebudowują łazienkę i garderobę o mauretańskim wystroju

i.. 1926 - Frieda i Wilhelm Döring przekazują w depozyt szczecińskiemu Muzeum Miejskiemu kolekcję obrazów, rysunków i grafik

j.. lata trzydzieste XX w. - umiera Wilhelm Döring; Frieda Döring wydzierżawia, a potem sprzedaje willę miastu

k.. lata trzydzieste XX w.-  miasto jako właściciel willi wynajmuje ją partii hitlerowskiej (NSDAP)

l.. 1939 - kierownictwo okręgu NSDAP buduje w piwnicy willi betonowy schron

m.. 1940-1945 - willa jest użytkowana przez Trzeci Zwiadowczy Pułk Lotnictwa

n.. 1945 - willę przejmują wojskowe władze radzieckie

o.. 1947 - willę zużytkowuje kościół rzymsko-katolicki, który utworzył tu placówkę duszpasterską i delegaturę administracji apostolskiej w Gorzowie Wielkopolskim

p.. 1950 - dawna willa Augusta Lentza oddana zostaje do dyspozycji szczecińskiego oddziału Towarzystwa Przyjaciół Dzieci - powstaje Pałac
Młodzieży

r.. 1994 - w trzech amfiladowych pokojach dawnej sypialni powstaje galeria sztuki współczesnej
"Amfilada"

s.. 2007 zapada decyzja o wyprowadzeniu z willi Pałacu Młodzieży

t.. 2008 - willa staje się filią Klubu XIII Muz o nazwie "Bałtycki Port Kultury - Willa Lentza"; zakończenie działalności galerii "Amfilada"

u.. 2009 - w willi zostaje ulokowana Samorządowa Instytucja Kultury "Szczecin 2016", mająca prowadzić projekt "Szczecin - Europejska Stolica
Kultury 2016"

w.. 2009 - remontem dachu rozpoczyna się wielkie (przewidziane na 5 lat) przedsięwzięcie konserwacji willi

Nie dość,że willa przetrwała wojnę mimo rządzenia nią przez NSDAP, władze radzieckie i kościół katolicki to jeszcze później młodzież (Pałac Młodzieży) sprawia że to bardzo dziwne, prawie cud